الشيخ محمد تقي بهجت

251

جامع المسائل ( فارسي )

صورت پنجم انداختن كسى با دست بسته جلوى شير اگر كسى را دست بسته انداخت در مسبعهء مثلًا ، اظهر قصاص [ است ] ؛ و اگر قصد قتل داشته باشد كافى است احتمال تعقب به افتراس اگر چه معرضيّت غالبيه براى آن نداشته باشد . و در صورت تعقب به جرح شير به [ جرح ] غير قاتل لكن به سرايت آن هلاك شد ، تأمل سابق در سرايت غير غالبيه جارى است ؛ و اگر قصاص نباشد ديه ثابت است . مرتبهء رابعه در انضمام مباشرت انسانى با جانى صورت اوّل تعقّب دفع شخصى در چاه بر حفر ديگرى اگر حفر نمود چاهى را پس واقع شد در آن شخصى به وسيله دفع ثالث ، قاتل ، دافع است نه حافر . قتل كسى بعد از انداختن ديگرى وى را و همچنين اگر از بلندى كسى را انداخت به سوى پايين ، در اثنا ، ثالثى بدن او را با شمشيرى قطع نمود و به قتل رسانيد ، قاتل ، ثالث است نه مُسقط ؛ مگر آن كه قصد قتل به القا داشته يا آن كه در آن موضع ، غلبهء قتل بوده و طرف ، غير عاقل بوده ، كه قصاص بر مُلقى است ، و طرف اگر ضامن ديه بود نصف را ردّ به مُلقى مىنمود و گر نه مثل القاء در دهان درنده است . نگه داشتن فرار كننده و كشتن وى توسط ديگرى اگر يكى نگاهدارى كرد شخص فرار كننده اى را و يكى براى محافظت از خطرها نگهبان بود و ثالث كشت به مباشرت ، شخصى را ، قصاص بر قاتل مباشر است ، و نگاه